هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از بیمهری و ناسپاسی مردم زمانه شکایت میکند و بیان میکند که اظهار هنر و کمال، تنها باعث رنج و زحمت بیشتر میشود. او توصیه میکند که اگر به دنبال آرامش هستی، نباید کمال و هنر خود را آشکار کنی، چرا که این کار مانند سوختن شمع برای روشنایی دیگران است.
رده سنی:
15+
مفاهیم موجود در این شعر مانند بیمهری مردم، پنهانکردن کمالات، و استعارههایی مانند سوختن شمع، نیاز به درک و تجربهی بیشتری دارد که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان از آن برخوردار هستند. همچنین، این شعر ممکن است برای کودکان قابلدرک نباشد یا برای آنها جذابیت نداشته باشد.
شماره ۱۰۷ - تا بیمهری پیشه اهل زمن است
تا بیمهری پیشه اهل زمن است
اظهار هنر، کاستن جان و تن است ۱
راحت خواهی، کمال خود فاش مکن
کاین سوختن شمع ز روشنشدن است ۲
اظهار هنر، کاستن جان و تن است ۱
راحت خواهی، کمال خود فاش مکن
کاین سوختن شمع ز روشنشدن است ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۶ - از مهر چه دم زنم، تو را معلوم است
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸ - جایی که ز بالقوه نیکان سخن است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
