هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر بیان میکند که وقتی از نیکیهای بالقوه افراد سخن میگوییم، بهتر است به اصل و ریشهی کهن آنها توجه کنیم. همچنین، با اشاره به گل که نماد زیبایی و صفاست، یادآور میشود که حتی اگر خارهایی هم در کنار آن باشد، باز هم به آن گلبن میگویند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم انتزاعی و نمادین است که درک آنها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند گل و خار برای انتقال پیام اخلاقی، برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال قابل درکتر است.
شماره ۱۰۸ - جایی که ز بالقوه نیکان سخن است
جایی که ز بالقوه نیکان سخن است
گو فرع مباش تو چو اصلش کهن است ۱
گل را که صفای گلشن دهر ازوست
گلبن گویند، گرچه خود خاربن است ۲
گو فرع مباش تو چو اصلش کهن است ۱
گل را که صفای گلشن دهر ازوست
گلبن گویند، گرچه خود خاربن است ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۷ - تا بیمهری پیشه اهل زمن است
گوهر بعدی:شماره ۱۰۹ - در کشور هفت عضو دل سلطان است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
