هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که با وجود این که یارش تنهاست، از رشک و حسادت خون در جگر دارد، زیرا یاری که چشم امید به او دارد، صدبار بیشتر از او درگیر مشکلات است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی پیچیده و احساسات عمیق مانند رشک و دلتنگی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد.
شماره ۱۲۵ - با آن که چو مهر، یار تنها گذرست
با آن که چو مهر، یار تنها گذرست
پیوسته مرا ز رشک، خون در جگرست ۱
کان یار که چشم یاری از او دارم
صد ره از من به خود گرفتارترست ۲
پیوسته مرا ز رشک، خون در جگرست ۱
کان یار که چشم یاری از او دارم
صد ره از من به خود گرفتارترست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۴ - امید به عقل، چون ثمر از بیدست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶ - از گریه و درد دیده را کی خطرست؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
