هوش مصنوعی: شاعر از درد و گریه‌های بی‌پایان خود می‌گوید و اشاره می‌کند که تاریکی چشمش ناشی از جای دیگری است. او از دوری معشوق و غبارآلود شدن آینه‌ی دلش به دلیل این فراق سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان ادبی کلاسیک، فهم آن را برای سنین پایینتر چالش‌برانگیز می‌کند.

شماره ۱۲۶ - از گریه و درد دیده را کی خطرست؟

از گریه و درد دیده را کی خطرست؟
تاریکی چشم من ز جای دگرست ۱

عمری‌ست که عکس یار دور از نظرست
این آینه را غبار ازان رهگذرست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - با آن که چو مهر، یار تنها گذرست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - ای آن که به وحدت خردت راهبرست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.