هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد عشق و جدایی است که در آن شاعر از رنج‌های عاطفی و تأثیرات عمیق غم و حسد بر قلب و روح خود سخن می‌گوید. او از تیر عشق و درد آن یاد می‌کند که پس از عبور از جان، در خاک آرام گرفته است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۳۲ - تا مهر تو در سینه صد چاک نشست

تا مهر تو در سینه صد چاک نشست
گردی ز حسد بر دل افلاک نشست ۱

پیوست به تن، ز جان چو بگذشت غمت
این تیر ز صید جست و در خاک نشست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۱ - دل خود به هوای دوست در پروازست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۳ - ای مهر، چو صبح، خانه زاد نفست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.