هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات به دنبال عشقی میگردد که خودپرستی را از بین ببرد و نیستیای که لذت هستی را بگیرد. همچنین، به دنبال جلوهای از قامت بلند سرو است که عیب پستی را از بین ببرد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد.
شماره ۲۱۶ - کو عشق که عُجب خودپرستی ببرد؟
کو عشق که عُجب خودپرستی ببرد؟
کو نیستیای که ذوق هستی ببرد؟ ۱
کو جلوه قامتی از آن سرو بلند
کز همت پست، عیب پستی ببرد؟ ۲
کو نیستیای که ذوق هستی ببرد؟ ۱
کو جلوه قامتی از آن سرو بلند
کز همت پست، عیب پستی ببرد؟ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۵ - هر ذره به مهرت دل گرمی دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۱۷ - قدسی که غم عشق تو بنیادش برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
