هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که عشق به معشوق تمام غمهایش را از بین برده و تنها یاد معشوق در ذهنش باقی مانده است. او معتقد است هر روزی که در راه معشوق سپری نشده، هدر رفته است و هر گلی که باغبان نچیده، از یاد رفته است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۲۱۷ - قدسی که غم عشق تو بنیادش برد
قدسی که غم عشق تو بنیادش برد
جز یاد تو هرچه بود از یادش برد ۱
روزی که نشد صرف تو عمرش، هدرست
هر گل که نچید باغبان، یادش برد ۲
جز یاد تو هرچه بود از یادش برد ۱
روزی که نشد صرف تو عمرش، هدرست
هر گل که نچید باغبان، یادش برد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۶ - کو عشق که عُجب خودپرستی ببرد؟
گوهر بعدی:شماره ۲۱۸ - هر چیز که از کون و مکان میگذرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
