هوش مصنوعی:
این متن به انتقاد از جامعهای میپردازد که به ظاهر و مادیات مشغول شدهاند و از معنویت و حقیقت وجودی خود غافل ماندهاند. شاعر از این وضعیت متعجب است و سوال میکند که اگر هدف دیگری ندارند، چرا در کارهای خود سردرگم هستند.
رده سنی:
15+
مفاهیم انتزاعی و انتقادی موجود در متن برای درک و تحلیل، به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۲۶۹ - قومی که محض نام انسان شدهاند
قومی که محض نام انسان شدهاند
مشغول به جسم و غافل از جان شدهاند ۱
منظور دگر اگر ندارند، چه شد
در صورت کار خویش حیران شدهاند ۲
مشغول به جسم و غافل از جان شدهاند ۱
منظور دگر اگر ندارند، چه شد
در صورت کار خویش حیران شدهاند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۸ - تا گرد رمد به دیدهام بیختهاند
گوهر بعدی:شماره ۲۷۰ - قدسی شب وصل، دل در امّید ببند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
