هوش مصنوعی:
در این متن شاعر از شب وصل و امید به دیدار معشوق سخن میگوید و از درد فراق و آه دل یاد میکند. او از خواننده میخواهد تا با امیدواری و صبر، روزنهای نور را در زندگی ببیند و با تحمل دردها، طلوعی جاودانه را رقم بزند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق از استعارهها و نمادهای بهکاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۷۰ - قدسی شب وصل، دل در امّید ببند
قدسی شب وصل، دل در امّید ببند
وز دود جگر، روزن خورشید ببند ۱
یک بار ز درد برکش از دل آهی
بر چرخ، طلوع صبح، جاوید ببند ۲
وز دود جگر، روزن خورشید ببند ۱
یک بار ز درد برکش از دل آهی
بر چرخ، طلوع صبح، جاوید ببند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۹ - قومی که محض نام انسان شدهاند
گوهر بعدی:شماره ۲۷۱ - بر سینه خود به عاریت نیش مبند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
