هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از تجربهی خود در مسیر عرفان و شناخت خدا سخن میگوید. او ابتدا به یاد خدا بود، سپس غرق در خود شد، و اکنون که به شناخت رسیده، سکوت کرده و خود را ناچیز میداند. او از فاصلهی بین یاد و دیدار، و نیز از رابطهی سطحی با خدا شکایت دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی عمیق و نیازمند درک فلسفی و عاطفی است که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
مناجات ۴۳ - الهی چندی به کسب تو یاد تو ورزیدم، باز یک چندی بیاد خود را نازیدم، اکنون که یا د
الهی چندی به کسب تو یاد تو ورزیدم، باز یک چندی بیاد خود را نازیدم، اکنون که یا د بشناختم خاموشگردیدم، چون من کیست که این مرتبت را بسزیدم، فریاد از یاد باندازهٔ دیدار بهنگام و از آشنایی به نشان و دوستی به پیغام.
۵۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مناجات ۴۲ - الهی چه یاد کنم که خود همه یادم ف من خرمن نشان خود فرا باد دادم یاد کردن کسب است
گوهر بعدی:مناجات ۴۴ - الهی کار آن کس کند که تواند، عطا آن کس بخشد که دارد، پس بنده چه تواند و چه دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
