هوش مصنوعی:
متن بالا یک نیایش عرفانی است که در آن گوینده از خداوند طلب لطف و بخشش بیقید و شرط میکند. او اظهار میکند که اگر نعمتهای الهی تنها در ازای طاعت داده شوند، دیگر لطف و عطای واقعی وجود نخواهد داشت. گوینده خود را بیقدر و شایسته نمیداند، اما امیدوار است که مورد لطف خداوند قرار گیرد، حتی اگر مانند سگانی باشد که تنها استخوانی دریافت میکنند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و زبانی پیچیده است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار خواهد بود. همچنین، برخی از استعارهها (مانند مقایسه خود با سگان) ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند تا به درستی فهمیده شوند.
مناجات ۶۲ - الهی از آن خوان که بهر پاکان نهادی نصیب من بینوا کو، اگر نعمتت جُز بطاعت نباشد پ
الهی از آن خوان که بهر پاکان نهادی نصیب من بینوا کو، اگر نعمتت جُز بطاعت نباشد پس آنرا بیع خوانند لطف و عطا کو ؟ اگر در بها مُزد خواهی ندارم و اگر بی بها بهی بخش ما کو ؟ اگر از سگان تو ام استخوانی و اگر از کسان تو مرحبا کو؟
۴۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مناجات ۶۱ - الهی چون من کیست که اینکار را سزیدم، اینم بس محبت ترا ارزیدم.
گوهر بعدی:مناجات ۶۳ - الهی یک دل پُر درد دارم و یک جان پُر زجر، خداوندا این بیچاره را چه تدبیر، بار خد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.