هوش مصنوعی:
متن بیانگر ناامیدی و ترس از آیندهای نامعلوم است. گوینده از روزگار بد خود شکایت دارد و احساس درماندگی میکند. او از خداوند میپرسد چگونه از سرنوشت خود بگریزد و در این بیابان زندگی به کجا پناه ببرد.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است باعث سردرگمی یا اضطراب شود. همچنین، نیاز به درک نسبی از مفاهیم فلسفی و عرفانی دارد.
مناجات ۱۷۹ - الهی این چه بد تر روزی است ترسم که مرا از تو جُز حسرت نه روزی است، خداوندا از بخ
الهی این چه بد تر روزی است ترسم که مرا از تو جُز حسرت نه روزی است، خداوندا از بخت خود چون بپرهیزم و از بودنی کُجا گریزم ؟ و ناچاره را چه آمیزم ؟ و در هامون کجا گریزم
۴۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مناجات ۱۷۸ - الهی از وجود تو هر مفلسی را نصیبی از کَرَم تو هر دردمندی را طبیبی است از سعت رحم
گوهر بعدی:مناجات ۱۸۰ - الهی کریما دل من کان حسرت است و تن من مایهٔ درد و غم نیارم گفت که اینهمه چرا بهم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
