شماره ۵ - از باد مکش طره جانانه ما را

از باد مکش طره جانانه ما را
زنجیر مجنبان دل دیوانه ما را ۱

آن شمه چگل گو که برقص آرد و پرواز
این سوخته دلهای چو پروانه ما را ۲

کردند زبان آنکه به صد گنج فریدون
کردند بها گوهر یکدانه ما را ۳

دیدند سرشکم همه همسایه و گفتند
این سیل عجب گر نبرد خانه ما را ۴

دل گر چه خرابست ز غم چون تو درائی
آباد کنی کلبه ویرانه ما را ۵

خواب خوش صبحت برد از دیده مخمور
شب گر شنوی نعره مستانه ما را ۶

خواهد گله ها کرد کمال امشب از آن زلف
شبهای چنین گوش کن افسانه ما را ۷