شماره ۴ - از عاشقی همیشه جوان است پیر ما

از عاشقی همیشه جوان است پیر ما
از عاشقی همیشه جوان است پیر ما ۱

با آنکه چون چراغ سحر شد جوانه مرگ
هم دیر زیست مدعی زودمیر ما ۲

صد جان ما ستاند و به یک بوسه وعده داد
بسیار بخش دلبر اندک پذیر ما ۳

در دل به قدر ذره نگنجد خیال غیر
کز مهر او پر است ضمیر منیر ما ۴

تا کی دعای وصل کمان ابروان کنم
چون بر نشانه هیچ نیفتاد تیر ما ۵

جان را چو نیست از تن و تن را ز جان گریز
از ما جدا مشو دگر ای ناگزیر ما ۶

داریم صبر اندک و بیش از شمار شوق
پوشیده نیست از تو قلیل و کثیر ما ۷

روز حساب غم نخوریم از گنه کمال
گر عقد زلف یار بود دستگیر ما ۸