شماره ۲۵ - حلال باد می خلد و حور زاهد را

حلال باد می خلد و حور زاهد را
که واگذاشت به رندان شراب و شاهد را ۱

مبر ز گردن صوفی قلاده ی تسبیح
گذار تا ببرد گردن مقلد را ۲

ز فکر و ذکر و ریاضت دماغ را خلل است
بگیر جام و بمان فکرهای فاسد را ۳

برغم زاهد خود بین چو می کشم از جام
به آبگینه کشم میل چشم حاسد را ۴

مشو به میکده غایب ز چشم پیر مغان
که با مرید نظرهاست پیر مرشد ما ۵

عجب که شحنه نگشت از امام واقف ما
که خرج کرد به می وقف های مسجد را ۶

کمال لاف عبادت مزن که چشم بنان
به یک نظر برد از ره هزار عابد را ۷