هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از درد فراق و عشق سخن میگوید. او از جدایی و رنجهای عشق شکایت دارد، اما در عین حال، عشق را ستایش میکند و آن را با مفاهیمی مانند دین و دعا پیوند میزند. شاعر از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر دلش میگوید و از کمال و عقل در رابطه با عشق سخن میراند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و استعارههای پیچیده ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل داشته باشد.
شماره ۲۸ - دل بردی و دین رواست اینها
دل بردی و دین رواست اینها
ای جان جهان چهاست اینها ۱
بندم ز غمت جدا شد از بند
از جور و ستم جداست اینها ۲
گفتی دهمت هزار دشنام
دشنام مگو دعاست اینها ۳
خاک ره و گرد پاش گرد آر
ای دیده که توتیاست اینها ۴
بر روی تو خال های مشکین
بر دل همه داغ هاست اینها ۵
چشم خوش و خال خوش خط خوش
از جمله بتان کراست اینها ۶
دل شد ز کمال غایب و عقل
گر نیست به تو کجاست اینها ۷
ای جان جهان چهاست اینها ۱
بندم ز غمت جدا شد از بند
از جور و ستم جداست اینها ۲
گفتی دهمت هزار دشنام
دشنام مگو دعاست اینها ۳
خاک ره و گرد پاش گرد آر
ای دیده که توتیاست اینها ۴
بر روی تو خال های مشکین
بر دل همه داغ هاست اینها ۵
چشم خوش و خال خوش خط خوش
از جمله بتان کراست اینها ۶
دل شد ز کمال غایب و عقل
گر نیست به تو کجاست اینها ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷ - در چمن می رفت ذکر قامت دلدار ما
گوهر بعدی:شماره ۲۹ - دل چو رفت از دست گو دلبر بیا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
