شماره ۳۸ - شب سوى ما هوس آمدن است آن مه را

شب سوى ما هوس آمدن است آن مه را
دیدهها پاک بروبید به مژگان ره را ۱

تا تو بر گوشه نشینان گذری چشم و مژه
آب و جاروب زده صومعه و خانقه را ۲

بچه منصوبه ندانیم بریمت به وثاق
تو شهی می توان برد به بازی شه را ۳

جان ما بیش مسوزان چو بر آوردی خط
دود برخاست منه بر سر آتش که را ۴

بی صلای سحری مرغ سحر بیدار است
حاجت بانگ زدن نیست دل آگه را ۵

جوید از صحبت ما زاهد پر حیله گریز
طاقت پنجه شیران نبود روبه را ۶

بر آن زلف که بادش شب ما کرد دراز
عاشقان دوست ندارند شب کونته را ۷

گشت رنگین ز سخن دفتر اشعار کمال
گر به سرخی بنویسید و ایضا له را ۸