شماره ۴۵ - گر بر در او سودمی رخسار گرد آلود را

گر بر در او سودمی رخسار گرد آلود را
آسوده خاطر کردمی این جان غم فرسود را ۱

خاکی که نعلین نو سود از دیده دارم دوست تر
از مایه آری دوست دارند مردم سود را ۲

سهل است اگر خال لبت سوزد به داغ غم دلم
از بهر حلوا می توان بردن جفای دود را ۳

گوش ایاز از ناله ی بی طاقتان گردد گران
بر پشت پیلان گر نهی بار دل محمود را ۴

گر آمدی عقد سر زلفت به دست من شبی
با او حسابی کردمی غمهای نا معدود را ۵

وقتی ز عاشق ناکشی بود از تو باران را گله
امروز راضی ساختی دل های ناخشنود را ۶

گفتی کمال ار عاشقی پیش رخ من سوز جان
جز پیش آتش سوختن بونی نباشد عود را ۷