هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از زیبایی معشوق و احساسات خود سخن میگوید. او از ویژگیهای معشوق مانند رخ زیبا، لب کوثرگونه، و زلف پرطاووسی یاد میکند و از عشق بیپایان و سودایی خود میگوید. شاعر همچنین به ناتوانی خود در برابر جذابیت معشوق و عدم امکان صبر و رحمت اشاره میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات بهکاررفته در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد تا بهدرستی درک شود.
شماره ۶۹ - آن رخ از مه خجسته فال تراست
آن رخ از مه خجسته فال تراست
لب ز کوثر بی زلال تر است ۱
زان سر زلف چون پر طاوس
مرغ جانم شکسته بال نر است ۲
ازو کی رسد به دانه خال
که ز موری ضعیف حال تر است ۳
سر سودائیان به خاک رهش
از سر زلف پایمال تر است ۴
صبر در دل مرا و رحم او را
هر دو از یکدیگر محال تر است ۵
نقش چین گرچه دلکش است کمال
نقش کلک تر پر خیال تر است ۶
لب ز کوثر بی زلال تر است ۱
زان سر زلف چون پر طاوس
مرغ جانم شکسته بال نر است ۲
ازو کی رسد به دانه خال
که ز موری ضعیف حال تر است ۳
سر سودائیان به خاک رهش
از سر زلف پایمال تر است ۴
صبر در دل مرا و رحم او را
هر دو از یکدیگر محال تر است ۵
نقش چین گرچه دلکش است کمال
نقش کلک تر پر خیال تر است ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸ - آن چه مروی است چه خوش رفتاری است
گوهر بعدی:شماره ۷۰ - آن سرو که آمد بر ما از چمن کیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.