هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از ظهور عشق و جذبه‌های روحانی سخن می‌گوید. با تصاویر زیبا از گل، بوستان، نسیم، و عاشقان سوخته، شاعر احساسات عمیق عشق و فنا در معشوق را بیان می‌کند. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیم عرفانی مانند نفی هستی در برابر وجود معشوق وجود دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارند.

شماره ۷۲ - آن گل نو از کدامین بوستان برخاسته است

آن گل نو از کدامین بوستان برخاسته است
کز نسیم او ز هر سو بوی جان برخاسته است ۱

عندالیان تا حکایت کرده زان بالا بلند
از درون سرو فریاد و فغان برخاسته است ۲

گرد لب خال وخط او سینه ها از بسکه سوخت
دودها اینک ز جان عاشقان برخاسته است ۳

گرد مشک است آن نشسته گرد رویش خط سبز
ظاهرا این گرد هم زان بوستان برخاسته است ۴

ناله بالانشین از درد ننشیند فرو
بر سر صدری که این بنشیند آن برخاسته است ۵

نقش هستی بر میان دوست نتوانیم بست
با وجودش نام هستی از میان برخاسته است ۶

هر کسی گوید ز سر برخاست در عشقش کمال
سر چه باشد از سر جان و جهان برخاسته است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۱ - آن شوخ که رفت از بر ما باز کجا رفت
گوهر بعدی:شماره ۷۳ - آن نور دیده یک نظر از من دریغ داشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.