شماره ۸۹ - اینچنین صورت مطبوع ز جان نتوان ساخت

اینچنین صورت مطبوع ز جان نتوان ساخت
سخن ساخته شیرین تر از این نتوان ساخت ۱

آن دو ابروی مقوس دو کمانند بلند
که قلم را زنی قند زبان نتوان ساخت ۲

گفتم آن غمزة شوخ از چه ز ابروست فرو
ورنه صد سال به فکر این سخنان نتوان ساخت ۳

بت تو نیست او را دهن اما سختی ساخته اند
گر توان ساخت چو قد تو روان نتوان ساخت ۴

حیفم آید به قلم نام لبت برد دریغ
که به صد قرن از آن طرفه کمان نتوان ساخت ۵

در سخن لطف الهی به تو باراست کمال
گفت بالاتر از استاد دکان نتوان ساخت ۶

ان ساختن و ساختن از سنگ دلش
سخت تر از دل بی رحم بتان نتوان ساخت ۷