شماره ۹۶ - باز آتشی به سینه رسیدن گرفته است

باز آتشی به سینه رسیدن گرفته است
خون از دل کباب چکیدن گرفته است ۱

هر کس کشید بر در دلبر متاع خویش
دل نیزه آه و ناله کشیدن گرفته است ۲

دانم شنیده ای که گذشته است از آسمان
آهم که گوش ماه شنیدن گرفته است ۳

ما در تو چون رسیم چو رفتی به صد شتاب
کی عمر رفته کس به دویدن گرفته است ۴

گونی خط و رخ تو ز باران اشک ما
گلها شکفته سبزه دمیدن گرفته است ۵

صد چا سر بریده فتادست بر زمین
مشاطه زلف تو چو بریدن گرفته است ۶

زلف خمیده چند نهی در نظر کمال
دیوار عمر بین که خمیدن گرفته است ۷