شماره ۱۱۴ - تا خیالت را دلمه منزلگه است

تا خیالت را دلمه منزلگه است
از مه تو منزل من پر مه است ۱

گر لبت بوسم ز بسمل چاره نیست
کافتتاح ملح از بسم الله است ۲

یک شبی با ما نشین کز دور عمر
یک شبی ماندست و آن هم کوته است ۳

محنت هجر تو ساعت ساعت است
دولت وصل تو ناگه ناگه است ۴

تا چه گونی حاضرم و مستمع
چاکران را گوش بر حکم شه است ۵

من به دزدی گیرم آن چاه ذقن
کانکه عقل کل ببردست آن چه است ۶

ریختی بر هر رهی خون کمال
تا نگویند این چه خون بیره است ۷