هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و دلبستگی شدید به معشوق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که وجود معشوق و ویژگی‌های او مانند بوی خوش، غم‌ها و نازهایش، زندگی‌اش را معنا بخشیده و او را ساخته است. شاعر حتی از رنج‌های عشق به عنوان عاملی برای رشد و فربه‌تر شدن روحش یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و بدمستی نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب دارد.

شماره ۱۵۲ - دل زنده شد از بوی تو بوی تو مرا ساخت

دل زنده شد از بوی تو بوی تو مرا ساخت
خاصیت خاک سر کوی تو مرا ساخت ۱

فربه ترم از خوردن غمهای تو هر روز
بنگر که چگونه غم روی تو مرا ساخت ۲

زین پیش نمی ساخت مرا هیچ هوائی
اکنون هوس روی نکوی تو مرا ساخت ۳

چون شربت تلخی که به رنجور بسازد
هنگام سنم نندی خون تو مرا ساخت ۴

بدمستی شوخان چو قدیم است ضروری است
با چشم خوش عربده جوی تو مرا ساخت ۵

هریک سر موی تو چو از ناز مرا سوخت
بایست به هر یک سر موی تو مرا ساخت ۶

بگذشت کمال از سر جان در طلب تو
صد شکر که باری تک و پوی تو مرا ساخت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵۱ - دل ز زلف و خال خوبان نیره و آشفته است
گوهر بعدی:شماره ۱۵۳ - دل سختت به سندان سخت بارست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.