شماره ۱۵۱ - دل ز زلف و خال خوبان نیره و آشفته است

دل ز زلف و خال خوبان نیره و آشفته است
خانه را چون دوست بانو لاجرم نارفته است ۱

پرده از عارص فکندی راز ما شد آشکار
آب روشن هرگز از کس راز دل نهفته است ۲

جز به پویت کی گشاید دل در آن بند در زلف
پی نسیمی در گلستانها گلی نشکفته است ۳

پیش حسن پایدارت کان برون است از شمار
دور حسن مه در هفته دور گل یک هفته است ۴

در فراق روی لبلی بر سر بالین ناز
کسی کجا دیدست مجنون را که لیلی خفته است ۵

نیست در عاشق بدی جز عشق و میداند رقیب
گر به ما گفت پیش پار نیکو گفته است ۶

وصف لعل یار کردم در جگر سوراخ شد
زیر لب گفتا کمال از عشق من در سفته است ۷