هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق به معشوق و زیباییهای طبیعت سخن میگوید. او با استفاده از استعارههایی مانند "صبا"، "ساغر لب"، و "گلشن"، احساسات خود را بیان میکند و در نهایت عشق را به خداوند نسبت میدهد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عرفانی و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم عاشقانه آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۸۷ - صبا زعشوه پنهان دوست الله دوست
صبا زعشوه پنهان دوست الله دوست
از ساغر لب پنهان دوست الله دوست ۱
زپسته ده او که هیچ پیدا نیست
نصیبه ای به قیران دوست الله دوست ۲
ز تیر غمزه خونریز یار الله داد
اگلی ز گلشن بستان دوست الله دوست ۳
زخیل سنبل بستان بار شیدالله
را زچشم سر خوش فتان دوست الله دوست ۴
کمال زنده به بوی گلی ز گلشن اوست
پر صبا ز گلستان دوست الله دوست ۵
از ساغر لب پنهان دوست الله دوست ۱
زپسته ده او که هیچ پیدا نیست
نصیبه ای به قیران دوست الله دوست ۲
ز تیر غمزه خونریز یار الله داد
اگلی ز گلشن بستان دوست الله دوست ۳
زخیل سنبل بستان بار شیدالله
را زچشم سر خوش فتان دوست الله دوست ۴
کمال زنده به بوی گلی ز گلشن اوست
پر صبا ز گلستان دوست الله دوست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۶ - شهید تیغ عشق آر بی گناه است
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸ - صوفی که ز چشم تو برد جان به سلامت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
