شماره ۱۸۸ - صوفی که ز چشم تو برد جان به سلامت

صوفی که ز چشم تو برد جان به سلامت
سر بر نکند تا به قیامت ز غرامت ۱

امروز گر آن لب نگرد زاهد خود کام
بسیار به دندان گزد انگشت ندامت ۲

در دیده خیال قد تو روز جدائی
چون سایه طوبی است به گرمای فیامت ۳

گر زلف کجت بیند امام از خم محراب
جز سوره واللیل نخواند به امامت ۴

دی دید قیام تو مؤذن به نمازی
قد قامت او برد زیاد آن قد و قامت ۵

ما از پس صد پرده تماشای تو کردیم
صاحب نظری هسته ز انواع کرامت ۶

برخیز کمال از سر ناموس که رندان
کردند اقامت به سر کوی ملامت ۷