هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از فراق و دوری معشوق خود شکایت میکند و به جستجوی او میپردازد. او از زیبایی و جادوی معشوق سخن میگوید و از ناپدید شدن او ابراز حسرت میکند. شاعر همچنین از امید و یأس خود در یافتن معشوق میگوید و از دست دادن عقل و جان در این راه را بیان میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات شعری کلاسیک ممکن است برای سنین پایینتر پیچیده باشد.
شماره ۱۹۵ - عجب آن دلبر جادو کجا رفت
عجب آن دلبر جادو کجا رفت
ازین سو دل ربود آن سو کجا رفت ۱
امید از ما سگان کو چو آهو
نیابد کس، پی اش آه او کجا رفت ۲
به ره گوئی به گنجی مار رفتست
چنین در پاکشان گیسو کجا رفت ۳
دل و عقلت نبردم گوید و جان
بلی هست این یکی آن در کجا رفت ۴
رقیا آدمیت بار پرسیست
بپرسید آن پری رخ کر کجا رفت ۵
نهاده در کمان تیر از پی صید
به آن چشم و به آن ابرو کجا رفت ۶
کمال از غم چو زلفش سر به زانوست
رفیق و بار و همزانو کجا رفت ۷
ازین سو دل ربود آن سو کجا رفت ۱
امید از ما سگان کو چو آهو
نیابد کس، پی اش آه او کجا رفت ۲
به ره گوئی به گنجی مار رفتست
چنین در پاکشان گیسو کجا رفت ۳
دل و عقلت نبردم گوید و جان
بلی هست این یکی آن در کجا رفت ۴
رقیا آدمیت بار پرسیست
بپرسید آن پری رخ کر کجا رفت ۵
نهاده در کمان تیر از پی صید
به آن چشم و به آن ابرو کجا رفت ۶
کمال از غم چو زلفش سر به زانوست
رفیق و بار و همزانو کجا رفت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۴ - عاشقم بر دلبری با کس چرا گویم که کیست
گوهر بعدی:شماره ۱۹۶ - عشق از نام و از نشان یکتاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
