هوش مصنوعی: این متن دربارهٔ ماهیت عشق الهی و برتری آن بر عقل و دین سخن می‌گوید. عشق بی‌نام و نشان است و تنها افراد با بصیرت قادر به درک آن هستند. متن تأکید می‌کند که عشق فراتر از مفاهیم معمولی است و تنها دل‌های پاک می‌توانند آن را درک کنند. همچنین، از صبر و بردباری در برابر رنج‌ها سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که رنج‌های عاشقانه ارزشمند هستند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار خواهد بود. همچنین، برخی از عبارات نیاز به تفسیر و تأمل دارند که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.

شماره ۱۹۶ - عشق از نام و از نشان یکتاست

عشق از نام و از نشان یکتاست
بینشانی نشان مرد خداست ۱

هر را از مقام بی رنگی
رنگی ز رنگ او پیداست ۲

خلعت عشق نیست لایق عقل
کاین قبا بر قد دل آمد راست ۳

دل چه و دین کدام و عقل کدام
عشق را دل کجا و صبر کجاست ۴

بی بصیر را چه بهره از خورشید
در خور نور دیدہ بیناست ۵

دل مرنجان ز هیچ رنج کمال
خامه رنجی که راحتش ز دواست ۶

گر زدی جز به باد او نفسی
آن نفس نیست بلکه باد هواست ۷

هر که در زیر پای مردان رفت
از همه دست دست او بالاست ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۵ - عجب آن دلبر جادو کجا رفت
گوهر بعدی:شماره ۱۹۷ - عشق آئین پارسایان نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.