شماره ۱۹۹ - عشق تو و نوبه آبگینه و سنگ است

عشق تو و نوبه آبگینه و سنگ است
نام نکو در ره نو موجب ننگ است ۱

تا به من الفت است از همه دورم
تا بتوام آشتی است با همه جنگ است ۲

بانگ سگش میرسد ز گوشه آن بام
مطرب مجلس چه جای نغمه چنگ است ۳

سرخی اشکم چو دید و زردی رخسار
گفت که در عشق ما هنوز دو رنگ است ۴

تیره چه باشم چو زلف او دهدم دست
ک ای نفس واپسین چه جای درنگ است ۵

از خط رخسار بار چهره مقصود مقصد
دیر توان دید چون بر آئینه رنگ است ۶

ارباب جهد بی خطری نیست
کام دل طالبان به کام نهنگ است ۷

بخت و سعادت زند به دامن او چنگ
ناری از آن زلف هر که را که به جنگ است ۸

در صفت زلف او کمال چه پیچی
وصف دهانش بکن که قافیه ننگ است ۹