شماره ۲۰۶ - غارت چشم تو ما را مفلس و بیچاره ساخت

غارت چشم تو ما را مفلس و بیچاره ساخت
مؤمنانرا کافری از خان و مان آواره ساخت ۱

از لب شیرین تراش بوس کردی کوه کن
گر توانستی دل بی رحم او را چاره ساخت ۲

هر چه خورد آن نوش لب خون دل فرهاد بود
حوض شیرش چون زچشم خون فشان فراره ساخت ۳

واعظ گریان چه می سازند مردم منبرت
طفلی و در گریه می باید ترا گهواره ساخت ۴

صوفیان را زد به محراب آتش و پشمینه سوخت
آنکه آن طاق دو ابروبست و آن رخساره ساخت ۵

از تماشای تو بی معنی است منع عاشقان
چون مصور صورت خوب از پی نظاره ساخت ۶

شد حمایل بکشی در گردنش دست کمال
آن حمایل را ز غیرت خواستم سی پاره ساخت ۷