هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از حافظ، عشق و رندی را در قالب خرابات‌گویی و می‌نوشی توصیف می‌کند. شاعر خود را از تعلقات دنیوی رها می‌داند و عشق و شراب را نماد حقیقت و آزادی می‌پندارد. او به صوفیان و زاهدان اشاره می‌کند که در پی درمان دردها در صومعه‌ها هستند، اما حقیقت در میخانه‌ها و گفتگوهای عاشقانه یافت می‌شود. شاعر از رنگ و بوی دنیا بی‌توجه است و حیات ابدی را در جرعه‌های شراب معنوی می‌جوید.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مضامین عرفانی و نمادین است که درک آن نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، اشاره به شراب و می‌نوشی ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامناسب باشد. محتوای عرفانی و فلسفی شعر نیز برای نوجوانان و بزرگسالان قابل‌درک‌تر است.

شماره ۲۴۴ - ما عاشقیم و رند، خرابات گوی ماست

ما عاشقیم و رند، خرابات گوی ماست
روی شرابخانه و عشرت بوی ماست ۱

ای شیخ اگر به صومعه ها دارو گیر نیست
ا مارخانه ها همه پر های و هوی ماست ۲

ما با کسی نگفته حدیثی میان شهر
هر جا که مجمعی ست همه گفتگوی ماست ۳

ما را به رنگ و بوی جهان التفات نیست
گلزار دمر اگر چه پر از رنگ و بوی ماست ۴

آبی کز آن حیات ابد بافت جان خضر
از ما بجو که رشحه رشیع سبوی ماست ۵

گفتی شرابخوارگی و عشق خوی تست
آری شرابخوارگی و عشق خوی ماست ۶

کردم ز دوست آرزونی گفت ای کمال
بگذر ز آرزو اگرت آرزوی ماست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۴۳ - ما را نه غم ننگ و نه اندیشه نام است
گوهر بعدی:شماره ۲۴۵ - ماه در حسن برخسار تو خویشاوند است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.