شماره ۲۴۵ - ماه در حسن برخسار تو خویشاوند است

ماه در حسن برخسار تو خویشاوند است
آفرین بر پدری کش چو تونی فرزند است ۱

نشمرندم دگر اهل نظر از آدمیان
گر بگویم به جمال تو پری مانند است ۲

عاشق سرو قدت را نتوان کرد شمار
بر درختی عدد برگ که داند چند است ۳

حور عین را چو سر زلف سیه چشمی بین
که ز کوی تو به فردوس برین خرسند است ۴

بر در بار گر افزون نکند ناله زار
چه کند طالب دیدار که حاجتمند است ۵

خوش بود موعظه و حکمت صاحب نفسان
نغمه نی شنو ار گوش دلت بره پند است ۶

عکس لعلش اگر افتد به لب جام کمال
نوش کن چون شکر آن باشد که در وی قند است ۷