شماره ۲۵۹ - مشنو که مرا به ز تو بار دگری هست

مشنو که مرا به ز تو بار دگری هست
مسموع نباشد که ز جان دوست تری هست ۱

راز دهنت باز نمود آن لب شیرین
که پنجاه سخنی نیست که آنجا شکری هست ۲

گفتی بزنم بر جگرت تیر جفائی
از تیر نترسم که مرا هم جگری هست ۳

حال دلم از ناوک آن غمزه بپرسید
او را همه وقتی چو از اینجا گذری هست ۴

چون زان نو شد سر طلب آن مکن از ما
تا خلق ندانند که بامات سری هست ۵

منع نظر از زلف و رخت نیست به توجیه
هرجا که بود دور تسلسل نظری هست ۶

تا چند کمال این همه اندوه تو زان زلف
شب گرچه دراز است به او هم سحری هست ۷