شماره ۲۶۴ - مه را ز ثاب حسن تو هر شب قیامت است

مه را ز ثاب حسن تو هر شب قیامت است
کان سرو را چه شیوه رفتار و قامت است ۱

گر خلق را ز عشق تو باشد قیامتی
باری نیامت دل ما زآن قیامت تست ۲

از خاک کوی دوست برانگیختی مرا
یا ایها الرقیب چه جای ملامت است ۳

بر باد می دهم به هوای تو عمر خویش
تا ذرهای ز خاک وجودم سلامت است ۴

چشمی که جز بروی تو روزی نظر فکند
امروز از خجالت آن در ندامت است ۵

ما را بروز وصل تو بریان هزار جان
بر عاشقان کری تو یکسر غرامت است ۶

بشکن کمال بر سر سجاده توبه را
کاینجا چه جای توبه و زهد و سلامت است ۷