شماره ۲۸۱ - هوس بار گر آزار دل افگار است

هوس بار گر آزار دل افگار است
نخورد غم دل انگار که با آن یار است ۱

شب وصلت سخن از صبر نگویم که کم است
فتنه شوق چه گویم به تو چون بسیار است ۲

نکند عاشق تالانت ز غم روی تو خواب
عندلیب از هوس گل همه شب بیدار است ۳

از توأم هر شرف و قدر که می باید هست
قیمتی نیست مرا پیش تو این مقدار است ۴

روز وصل توأم از بهر نثار قدمت
کاش سر نیز در میبود چو چشمم چار است ۵

گر چه دیدار تو صد بار شود دیده مرا
دیده را بار دگر آرزوی دیدار است ۶

صوفیان مست شدند از سخنان تو کمال
که در انفاسی تو بوی سخن عطار است ۷