هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، فراق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. در ابیات مختلف، مفاهیمی مانند عشق، دوری از معشوق، مرگ، گذر عمر و ارزشهای معنوی مانند آبرو و دولت عاشق بیان شده است.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از ابیات به موضوعاتی مانند مرگ و فراق اشاره دارند که ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۲۹۷ - آنرا که بر زبان صفت روی او رود
آنرا که بر زبان صفت روی او رود
در هر سخن ز خود رود اما نکر رود ۱
تا عود جان نسوخت به چشمم وطن نساخت
آری پری به خانه مردم بر رود ۲
مرگ خیال عارض او بگذرد به چشم
آن لحظه آب دولت عاشق بجو رود ۳
منشین چو خال بر لب شیرینش ای مگس
نرسم ز لطف پای تو آنجا فرو رود ۴
عمری بیاد رفته همان به که بی لبش
همچون حباب در برجام و سبو رود ۵
کحل الجواهر از نظر افتد مرا چو اشک
در چشم درفشان اگر آن خاک کر رود ۶
سیل سرشک برد بکویت کمال را
هر جا رود گدای تو با آبرو رود ۷
در هر سخن ز خود رود اما نکر رود ۱
تا عود جان نسوخت به چشمم وطن نساخت
آری پری به خانه مردم بر رود ۲
مرگ خیال عارض او بگذرد به چشم
آن لحظه آب دولت عاشق بجو رود ۳
منشین چو خال بر لب شیرینش ای مگس
نرسم ز لطف پای تو آنجا فرو رود ۴
عمری بیاد رفته همان به که بی لبش
همچون حباب در برجام و سبو رود ۵
کحل الجواهر از نظر افتد مرا چو اشک
در چشم درفشان اگر آن خاک کر رود ۶
سیل سرشک برد بکویت کمال را
هر جا رود گدای تو با آبرو رود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۶ - آنچه تو داری به حسن ماه ندارد
گوهر بعدی:شماره ۲۹۸ - آن سرو قد نگر که چه آزاد می رود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.