هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از زیبایی و دلربایی معشوق خود سخن میگوید و عشق و دلدادگی خود را به تصویر میکشد. او از درد عشق و اشتیاق به معشوق میگوید و زیباییهای او را با تصاویر شاعرانه مانند آهوی شیرگیر و لالهزار توصیف میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات شاعرانه ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شماره ۳۰۱ - آن شهسوار خویان بارب چه نام دارد
آن شهسوار خویان بارب چه نام دارد
در حسن و دلربائی لطف تمام دارد ۱
عشان را حلال است اندوه دوست خوردن
خونش حلال بادا آنکو حرام دارد ۲
دل خواهد که گیرد سیم برش در آغوش
بیچاره در سر خود سودای خام دارد ۳
سر آهوی شیر گیرش بر طرف لاله زارش
از بهر صید دلها از مشک دام دارد ۴
مه چون تمام گردد پیوسته در کمالست
زانروی در دل او مهرش مقام دارد ۵
در حسن و دلربائی لطف تمام دارد ۱
عشان را حلال است اندوه دوست خوردن
خونش حلال بادا آنکو حرام دارد ۲
دل خواهد که گیرد سیم برش در آغوش
بیچاره در سر خود سودای خام دارد ۳
سر آهوی شیر گیرش بر طرف لاله زارش
از بهر صید دلها از مشک دام دارد ۴
مه چون تمام گردد پیوسته در کمالست
زانروی در دل او مهرش مقام دارد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۰ - آن شوخه به ما جز سر بیداد ندارد
گوهر بعدی:شماره ۳۰۲ - آنکه هرگز سوی من چشم رضائی نگشاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
