هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق عمیق و بیپایان خود به معشوق سخن میگوید. او بیان میکند که دل و دیدهاش جز به جمال معشوق نمینگرد و هیچ چیز دیگری نمیتواند جای او را بگیرد. شاعر از درد فراق و اشتیاق دیدار مینالد و تأکید میکند که نقش معشوق از دل و ذهنش پاک نمیشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۱۰ - از سر هوای وصل تو بیرون نمی رود
از سر هوای وصل تو بیرون نمی رود
سودای لیلی از دل مجنون نمی رود ۱
چشمم نظر به غیر جمالت نمی کند
باد نو از طبیعت موزون نمی رود ۲
تا دورم از کنار تو یک لحظه نگذرد
کاندر میان دیده و دل خون نمی رود ۳
آن صورتی که با تو مرا دست داده بود
تا بسته است نقش در دل و بیرون نمی رود ۴
آری مگر علاج به قانون نمی رود
تا بسته است نقش در دل و بیرون نمی رود ۵
گفتی نمی رود به دلت آرزوی من
ای آرزوی دیده و دل چون نمی رود ۶
دل خوش کن ای کمال و شکایت مکن ز دوست
گر بر مراد رأی نو گردون نمی رود ۷
سودای لیلی از دل مجنون نمی رود ۱
چشمم نظر به غیر جمالت نمی کند
باد نو از طبیعت موزون نمی رود ۲
تا دورم از کنار تو یک لحظه نگذرد
کاندر میان دیده و دل خون نمی رود ۳
آن صورتی که با تو مرا دست داده بود
تا بسته است نقش در دل و بیرون نمی رود ۴
آری مگر علاج به قانون نمی رود
تا بسته است نقش در دل و بیرون نمی رود ۵
گفتی نمی رود به دلت آرزوی من
ای آرزوی دیده و دل چون نمی رود ۶
دل خوش کن ای کمال و شکایت مکن ز دوست
گر بر مراد رأی نو گردون نمی رود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۹ - از تو چشمم چو غطت کی طرف مه باشد
گوهر بعدی:شماره ۳۱۱ - از کوی دوست دوش نسیمی به من رسید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.