شماره ۳۱۵ - افتاد دل از پای و ندانم ز چه افتاد

افتاد دل از پای و ندانم ز چه افتاد
فریاد ز شوخی که ملول است ز فریاد ۱

هر خانه که در کوی طرب ساخته بودیم
سیلاب غمش آمد و بر کند ز بنیاد ۲

گوید به رقیبان که فراموش کنیدش
بنگر بچه فن می کند از عاشق خود باد ۳

مجنون چه کند کاین کشش از جانب ایلیست
گر میل نمیدید دل از دست نمی داد ۴

منعم مکنید از لب شیرین که در آخر
گشتند پشیمان همه از کشتن فرهاد ۵

فرهاد به جز سنگ نمی سفت و من امروز
در سفته ام از عشق به بین صنعت استاد ۶

بفرست به خوارزم کمال این همه دره
گز شوق بغلطنه به آواز گهر زاد ۷