هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند عشق، صبر، رنج و روشنایی درونی سخن میگوید. شاعر از اهل نظر میخواهد که علم نظر را به او بیاموزند و از ظلمت دوری کنند. همچنین، به عشاق توصیه میکند که در راه عشق پایدار باشند و از رنجهای آن نهراسند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۱۴ - از من ای اهل نظر علم نظر آموزید
از من ای اهل نظر علم نظر آموزید
نازک است آن رخ ازو چشم و نظر بر دوزید ۱
پیش آن روی مدارید روا ظلمت شمع
خانه پر نور تجلی چه چراغ افروزید ۲
سوختید از عطش ای اهل ورع بی می عشق
چوب خشکید بسوزید که خوش می سوزید ۳
بهر او جنگ کنان در صف عشاق آیید
که در آن صف همه لشکر شکن و پیروزید ۴
گر بدوزید دل پاره قیری به کرم
به که صد ناوک دلدوز به کیش اندوزید ۵
در تب محنت او صبر کنید ای دل و جان
۶
از شفاخانه درد است سخنهای کمال
درد دارید ازاینجا سخنی آموزید ۷
نازک است آن رخ ازو چشم و نظر بر دوزید ۱
پیش آن روی مدارید روا ظلمت شمع
خانه پر نور تجلی چه چراغ افروزید ۲
سوختید از عطش ای اهل ورع بی می عشق
چوب خشکید بسوزید که خوش می سوزید ۳
بهر او جنگ کنان در صف عشاق آیید
که در آن صف همه لشکر شکن و پیروزید ۴
گر بدوزید دل پاره قیری به کرم
به که صد ناوک دلدوز به کیش اندوزید ۵
در تب محنت او صبر کنید ای دل و جان
۶
از شفاخانه درد است سخنهای کمال
درد دارید ازاینجا سخنی آموزید ۷
تعداد ابیات: ۶
۴۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۳ - از لیش هر گه که خواهم کام دشنام دهد
گوهر بعدی:شماره ۳۱۵ - افتاد دل از پای و ندانم ز چه افتاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
