شماره ۳۱۷ - اگر وظیفة دردت زمان زمان نرسد

اگر وظیفة دردت زمان زمان نرسد
حلاونی بدل و لذتی به جان نرسد ۱

حلاوتی که نرا در چه زنخدان است
هزار یوسف مصری به قعر آن نرسد ۲

تو هر طرف که کشی نیر من ز رشک آنجا
پر شوم که بهر سینه ذوق آن نرسد ۳

مکش مرا که ز بس لاغری همی ترسم
که روی تیغ تو ناگه به استخوان نرسد ۴

کجا به ما رسد آن زلف کز زنخدانت
فتاده ایم به چاهی که ریسمان نرسد ۵

چنین که نسبت روی تو می کنند به ماه
چگونه از تو سر او به آسمان نرسد ۶

مرا سریست که بر خاک پاش خواهم سود
زمفلسان خود او را جز این زیان نرسد ۷

نعیم و لذت دنیا اگر چه بسیارست
به ذوق بادة صافی ارغوان نرسد ۸

کمال تا نشوی هیچ مگذر از در باره
که زحمت تو بدان خاک آستان نرسد ۹