هوش مصنوعی: این متن عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر امیدواری به وصال معشوق و رضایت به قضای الهی است. شاعر از دردها و رنج‌های عشق می‌گوید اما در نهایت به فضل خداوند و رسیدن به آرامش و وصال امیدوار است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.

شماره ۳۲۲ - ای خوش آن دم کز نو بونی با دل انگاران رسد

ای خوش آن دم کز نو بونی با دل انگاران رسد
نکهت وصل مسیحا سوی بیماران رسد ۱

از ضیافت خانه درد تو دل نومید نیست
هم نصیبی زآن سر خوان با جگر خواران رسد ۲

کار دولت باشد آن نی سعی ما گر گاه گاه
چون تو مطلوبی بسر وقت طلبکاران رسد ۳

پیش رویت دیده را از گریه میدارم نگاه
زحمتی بر گل نمیخواهم که از باران رسد ۴

روی گل نادیده بلبل یافت نرگ صد وصال
خفته نابینا بود دولت به بیداران رسد ۵

ما و جور دشمنان بردن که دارد لذتی
هرچه بهره دوست بر جان دلفگاران رسد ۶

دل به آزار سگ کویت نرنجاند کمال
یار منتدار باشد هرچه از باران رسد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۲۱ - ای آتش سودای توأم سوخته چون عود
گوهر بعدی:شماره ۳۲۳ - ای گل نو ز توأم بوی کسی می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.