هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به بیان احساسات شاعر نسبت به معشوق و جدایی از او می‌پردازد. شاعر از بادی که از سوی معشوق نمی‌وزد، گل‌هایی که بدون او بی‌رنگ هستند و اشک‌هایی که از فراق او جاری می‌شوند، سخن می‌گوید. همچنین، به مقایسه‌ای بین زاهد و رند می‌پردازد و برتری عشق و مستی معنوی را بر ریاکاری زاهدانه نشان می‌دهد.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.

شماره ۳۲۶ - بادی که نیست از سر کوی تو نیست باد

بادی که نیست از سر کوی تو نیست باد
دور هست و نیست همره بوی نو نیست باد ۱

تا هست در با اثر حسینی و نیست
باد آشفته سلاسل موی تو نیست باد ۲

هر کس کهیافت بوی تو آنگه ز شوق آن
چون باد نیست در تک و پوی تو نیست باد ۳

گو شو خراب خانه چشمم ز سیل اشک
چشمی که هست بر لب جوی تو نیست باد ۴

رفتم به باغ بی تو و گفتم به باغبان
هر گل که هست بر لب جوی تو نیست باد ۵

تو دیر ز میکده ای رند درد نوش
زاهد که سنگ زد به سبوی تو نیست باد ۶

گر گوییم کمال ز من حاجتی بخواه
گویم رقیب از سر کوی تو نیست باد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۲۵ - رات اور دوسری باد گلریز شد و بر سر گل ژاله چکید
گوهر بعدی:شماره ۳۲۷ - باز این دل غمدیده به دام تو در افتاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.