هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از مولانا است که در آن از احساسات عمیق عاشقانه، درد فراق، وصف طبیعت و استفاده از استعاره‌های زیبا مانند رود، اشک، و می‌های عشق سخن می‌گوید. همچنین به مفاهیمی مانند جنگ، شوق، و زیبایی‌های طبیعی مانند سیب سمرقند و نار خجند اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم فلسفی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۳۳۱ - با سرود و آه و ناله میرود اشکم چو رود

با سرود و آه و ناله میرود اشکم چو رود
در پیش مستان محبت این بود رود و سرود ۱

عاشقان را در محافل ناله سازد سر بلند
مطربان را در مجالت آبرو باشد ز رود ۲

با سرشکم دجله و جیحون دو بار آشناست
از دو رود دیده ما باد بر باران درود ۳

تا چرا نبغ تا خودو زره گردد سپر
جنگها شد گاه ما را با زره گاهی بخود ۴

شوق بالای تو خون از چشم ما بر خاک ریخت
هر کجا سیلی که آمد آمد از بالا فرود ۵

گفتم از سیب سمرقندی به و نار خجند
با زنخدان و لب چون قند گفتا به نبود ۶

گر نگیری چست و چابک سیب سبعینش کمال
پیش اهل عشق باشی کاهل زیر و فرود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۳۰ - باز گل دامن به دست عاشقان خود نهاد
گوهر بعدی:شماره ۳۳۲ - با عارض تو زلف دم از نقشه چین زند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.