هوش مصنوعی: متن بالا توصیفی شاعرانه از بهار و زیبایی‌های طبیعت است که در آن گل‌ها، غنچه‌ها، بلبل‌ها، ابرها، بادها و درختان به تصویر کشیده شده‌اند. این توصیفات با احساسات عاشقانه و روح‌بخش طبیعت همراه است و در نهایت به شادی و گذر عمر اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن به دلیل استفاده از زبان شاعرانه و مفاهیم عمیق‌تر مانند گذر عمر و فلسفه زندگی، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. کودکان ممکن است در درک کامل مفاهیم آن دچار مشکل شوند.

شماره ۳۳۰ - باز گل دامن به دست عاشقان خود نهاد

باز گل دامن به دست عاشقان خود نهاد
غنچه لب بگشود و بلبل را به باغ آواز داد ۱

ابر درهای عدن پیش گل و سوسن کشید
باد درهای چمن بر روی گلبویان گشاد ۲

سرو ما بر کرد ناگه سر ز صحن بوستان
پیش او هر جا درختی بود بر پا ایستاد ۳

گل حکایت کرد و سرو از نازکی و لطف بار
آب گریان آمد و در پای این و آن فتاد ۴

در بهشت باغ خوش باشد می چون سلسبیل
خاصه از دست تان گلرخ حوری نژاد ۵

هر بهاری را که هست ای دل حزانی در قفاست
خوش برآ روزی در چونگل بالب خندان وشاد ۶

بر ورق دارد گل رنگین بخون این خط کمال
شاد زی چون عمر باد است ای برادر عمر باد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۲۹ - باز عید آمد و لبها ز طرب خندان شد
گوهر بعدی:شماره ۳۳۱ - با سرود و آه و ناله میرود اشکم چو رود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.