هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که از عناصری مانند نور (چراغ و شمع)، شیرینی کلام، عشق، خاک و طلا، دوستی، و مستی برای بیان احساسات عمیق استفاده می‌کند. شاعر از زبان شعر خود به زیبایی‌های عشق و دوستی اشاره می‌کند و از مفاهیمی مانند وفاداری، اشک و آه، و مستی عشق سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند مستی و عشق ممکن است برای سنین پایین‌تر نامناسب تلقی شود.

شماره ۳۴۷ - به مجلسی که از روی نو پرده بر گیرند

به مجلسی که از روی نو پرده بر گیرند
چراغ و شمع بر افروختن ز سر گیرند ۱

چو در محاوره آنی به منطق شیرین
لب و دهان تو صد نکته بر شکر گیرند ۲

ز خاک راه تو گو روی ما غبار بگیر
که اهل عشق چنین خاک را به زر گیرند ۳

به دوستی که اگر پای بر دو دیده نهی
هنوزت اهل دل از دیده دوستتر گیرند ۴

دل ار مقابل آن ابروان نهد مه نو
گناه او همه بر چشم کج نظر گیرند ۵

از باده در سر رندان جنون شود مستی
به یاد روی نوار ساغری دگر گیرند ۶

بر آستان نو جانها ز سوز و آه کمال
اگر نه آب زند گریه جمله در گیرند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۴۶ - بگو بگوشه نشینان که رو براه کنید
گوهر بعدی:شماره ۳۴۸ - بوی خوشت چو همدم باد سحر شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.