شماره ۳۴۸ - بوی خوشت چو همدم باد سحر شود

بوی خوشت چو همدم باد سحر شود
حال دلم ز زلف تو آشفته تر شود ۱

تا عقل خرده دان نبرد پی به نیستی
مشکل که از دهان تو هیچش خبر شود ۲

شیرینی لب تو چه گویم که وصف آن
گر بر زبان خامه رود نی شکر شود ۳

عکس جمال در قدح می نکن که گل
خوبست و چون در آب فته خوبتر شود ۴

بر آستانت سجده شکر آرم ار مرا
روزی از آن مقام مجال گذر شود ۵

طبعم چنان به نکهت زلف تو شد لطیف
کر باد مشک بوی مرا درد سر شود ۶

از زلف او سخن به درازی کند کمال
ز صف دهانش کن که سخن مختصر شود ۷