هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از معشوق خود به عنوان موجودی بینظیر و مقدس یاد میکند و عشق و ستایش خود را با تصاویر زیبا و نمادین بیان میدارد. او از رخ معشوق، ابروانش، زلفش و دهانش به عنوان نمادهای کمال و جمال یاد میکند و خود را خاکبوس درگاه او میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۳۶۰ - پیش روی تو ماه را چه وجود
پیش روی تو ماه را چه وجود
که رخ تست ما هو المقصود ۱
در شب قدر ابروان ترا
همه محرابها برند سجود ۲
آید از زلف تو فغان دلم
همچو آهنگ سوزناک از عود ۳
آن دهانرا کجا وجود نهند
که به بوسی نمی نماید جود ۴
خاک این در شدم همین باشد
حد رفتن براه نامحدود ۵
عقد زلفت گرفتم از سر دست
چند گیرم حساب نامحدود ۶
گفته ای تر چو آب کمال
غوطه دادند لولو منضود ۷
که رخ تست ما هو المقصود ۱
در شب قدر ابروان ترا
همه محرابها برند سجود ۲
آید از زلف تو فغان دلم
همچو آهنگ سوزناک از عود ۳
آن دهانرا کجا وجود نهند
که به بوسی نمی نماید جود ۴
خاک این در شدم همین باشد
حد رفتن براه نامحدود ۵
عقد زلفت گرفتم از سر دست
چند گیرم حساب نامحدود ۶
گفته ای تر چو آب کمال
غوطه دادند لولو منضود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵۹ - پیش رویت صنما وصف قمر نتوان کرد
گوهر بعدی:شماره ۳۶۱ - پیوسته ابرویت دل این ناتوان کشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
