هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و پراحساس است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند گل، سنبل، لاله و خورشید، احساسات عمیق خود را نسبت به معشوق بیان میکند. شاعر از زیباییهای طبیعت برای توصیف جمال معشوق استفاده میکند و احساس حسرت و عشق شدید خود را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه عمیق و استفاده از استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک زیباییشناسی و احساسات بیانشده در شعر نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۳۶۵ - ناز گلبرگ رخت سنبل تر میریزد
ناز گلبرگ رخت سنبل تر میریزد
لاله سوخته دل خون جگر میریزد ۱
هر شب از شرم گلستان جمالت صنما
آب از چهره خورشید و نمر میریزد ۲
زلف تست آنکه پریشان شود از باد صبا
یا مگر گرد شب از روی سحر میریزد ۳
روشن است این جهان کابنة بدر منیر
هر شب از حسرت روی تو بسر میریزد ۴
مردم چشم کمال ارچه ندارد زر و سیم
در قدمهای خیال تو گهر میریزد ۵
لاله سوخته دل خون جگر میریزد ۱
هر شب از شرم گلستان جمالت صنما
آب از چهره خورشید و نمر میریزد ۲
زلف تست آنکه پریشان شود از باد صبا
یا مگر گرد شب از روی سحر میریزد ۳
روشن است این جهان کابنة بدر منیر
هر شب از حسرت روی تو بسر میریزد ۴
مردم چشم کمال ارچه ندارد زر و سیم
در قدمهای خیال تو گهر میریزد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۴ - ترا رحمی به آن چشمان اگر باشد عجب باشد
گوهر بعدی:شماره ۳۶۶ - تشنه وصل تو را بی تو اگر خواب آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
