خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و پراحساس است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند گل، سنبل، لاله و خورشید، احساسات عمیق خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند. شاعر از زیبایی‌های طبیعت برای توصیف جمال معشوق استفاده می‌کند و احساس حسرت و عشق شدید خود را به تصویر می‌کشد.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه عمیق و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک زیبایی‌شناسی و احساسات بیان‌شده در شعر نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۳۶۵ - ناز گلبرگ رخت سنبل تر میریزد
ناز گلبرگ رخت سنبل تر میریزد
لاله سوخته دل خون جگر میریزد ۱
هر شب از شرم گلستان جمالت صنما
آب از چهره خورشید و نمر میریزد ۲
زلف تست آنکه پریشان شود از باد صبا
یا مگر گرد شب از روی سحر میریزد ۳
روشن است این جهان کابنة بدر منیر
هر شب از حسرت روی تو بسر میریزد ۴
مردم چشم کمال ارچه ندارد زر و سیم
در قدمهای خیال تو گهر میریزد ۵
لاله سوخته دل خون جگر میریزد ۱
هر شب از شرم گلستان جمالت صنما
آب از چهره خورشید و نمر میریزد ۲
زلف تست آنکه پریشان شود از باد صبا
یا مگر گرد شب از روی سحر میریزد ۳
روشن است این جهان کابنة بدر منیر
هر شب از حسرت روی تو بسر میریزد ۴
مردم چشم کمال ارچه ندارد زر و سیم
در قدمهای خیال تو گهر میریزد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۴ - ترا رحمی به آن چشمان اگر باشد عجب باشد
گوهر بعدی:شماره ۳۶۶ - تشنه وصل تو را بی تو اگر خواب آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
